Your browser does not support the HTML5 canvas tag.
Εγχειρίδιο χειρισμού κρίσεων λόγω πολιτικών ΔΝΤ από τη CIA! / Already confirmed: Civil liberties under attack! / Greece's creditors gone completely insane! / How the global financial mafia sucked Greece's blood / ECB's economic hitmen / Η Μέρκελ επιβεβαιώνει τα σχέδια των γραφειοφασιστών! /Greece: the low-noise collapse of an entire country/ How the neoliberal establishment tricked the masses again, this time in France / Ενώ η Γερμανία προετοιμάζεται για τα χειρότερα, η Ελλάδα επιμένει στο ευρώ! / Ένας παγκόσμιος "proxy" πόλεμος κατά της ελευθερίας έχει ξεκινήσει! / In reality, McCarthyism never ended in America / Ο επικεφαλής του "σκιώδους συμβουλίου" της ΕΚΤ επιβεβαιώνει ότι η ευρωζώνη είναι μια χρηματοπιστωτική δικτατορία! /With a rising Jeremy Corbyn and a declining Angela Merkel, Brexit has been upgraded to play a much more critical role / Δημοψήφισμα για Grexit: η τελευταία ευκαιρία να σωθεί η Ελλάδα και η τιμή της Αριστεράς / Populism as the new cliche of the elites to stigmatize anyone not aligned with the establishment / Δεν γίνεται έτσι "σύντροφοι" ... / Panama Papers: When mainstream information wears the anti-establishment mask / The Secret Bank Bailout / The head of the ECB “shadow council” confirms that eurozone is a financial dictatorship! / A documentary by Paul Mason about the financial coup in Greece / The ruthless neo-colonialists of 21st century / First cracks to the establishment by the American people / Clinton emails - The race of the Western neo-colonialist vultures over the Libyan corpse / Επιχείρηση Panama Papers: Το κατεστημένο θέλει το μονοπώλιο και στις διαρροές; / Operation "looting of Greece" reaches final stage / Varoufakis describes how Merkel sacrificed Greece to save the Franco-German banks / France officialy enters the neo-Feudal era! / The US establishment just gave its greatest performance so far ... / A significant revelation by WikiLeaks that the media almost ignored / It's official: the US is funding Middle-East jihadists! / Οι αδίστακτοι νεο-αποικιοκράτες του 21ου αιώνα / How to handle political unrest caused by IMF policies! / Πώς το νεοφιλελεύθερο κατεστημένο ξεγέλασε τις μάζες, αυτή τη φορά στη Γαλλία / Οι Γάλλοι νεοαποικιοκράτες επιστρέφουν στην Ελλάδα υπό 'ιδανικές' συνθήκες / Μεγαλώνει ο πανικός της Γουόλ Στριτ μπροστά στην προοπτική των κρυπτονομισμάτων

24 March, 2018

Trump fully aligns with the bloodthirsty neocons - prepare for another devastating war

On the 15th black anniversary of the US invasion in Iraq decided by the war criminals who lied straight to the face of the whole world in order to justify the invasion, Donald Trump has chosen one of the most warmongering, hawkish neocons to replace McMaster in the position of national security adviser.

Trump announced Thursday that [John] Bolton would replace his outgoing adviser, H.R. McMaster, early next month. Bolton is seen as one of the most controversial and dangerous figures in U.S. diplomacy and is a fierce war hawk who has long advocated for a preemptive military strike against North Korea and the dismantling of the Iran nuclear deal.

This news is hard to process,” Van Jackson, a senior lecturer at Victoria University of Wellington in New Zealand, said in an email. “What I can say at the moment is that Bolton isn’t just a run-of-the-mill hawk; he’s a kind of warmonger. He’s never seen a foreign policy problem that couldn’t be solved by bombing.

We have already explained why Donald Trump is the perfect tool in the hands of neocons right now, because despite that he was promoted as an 'anti-establishment' candidate, using intensively anti-interventionist rhetoric, he has already done the exact opposite. He has already bombed Syria, constantly provokes China and North Korea and, lately, does everything he can to destroy the Iran nuclear deal. It's more than obvious that he seeks to go after Iran, as the seventh target of the US empire, revealed by Wesley Clark. So, the neocons will hide behind him and watch their original plans fulfilled.

Yet, with people like John Bolton, the bloodthirsty neocons will be probably exposed further rather than put all the blame on Trump, as the new national security adviser holds a privileged position in the book of the 'Masters of Destruction' of the US empire.

After all this parody, it is remarkable how many Americans still believe that Donald Trump is something different from previous US presidents who faithfully served the establishment.

From the first moment we repeatedly said that Trump is only a choice of necessity, a reserve of the establishment. We supported that the establishment has tricked the American voters again in order to keep 'business as usual' under their nose. Although many will still claim that this is another silly 'conspiracy theory', Trump is doing everything he can in order to verify this estimation.

But many others sensed very early that Trump 'smells bad' and actually knew that he will follow the same path as previous puppets in power. Already right after Trump's election, Carey Wedler 'predicted' the promotion of Bolton in a very sensitive position:

Trump’s other potential secretary of state also adheres to establishment Republican party foreign policy. Bolton served as George W. Bush’s undersecretary, and in 2002, made wildly inaccurate claims about the impending Iraq war. As noted by the Atlantic: “Bolton was both a booster, and a minor architect, of the war in Iraq. As George W. Bush’s undersecretary of state in late 2002, he told the BBC that ‘We are confident that Saddam Hussein has hidden weapons of mass destruction and production facilities in Iraq.’ He added that ‘the Iraqi people would be unique in history if they didn’t welcome the overthrow of this dictatorial regime,’ and that although building a democracy would prove a ‘difficult task,’ the people of Iraq ‘are fully competent to do it.’ So competent, in fact, that ‘the American role [in post-war Iraq] actually will be fairly minimal.’

As Senator Rand Paul detailed in an op-ed explaining why he will oppose a Bolton appointment should it come to pass: “Bolton is a longtime member of the failed Washington elite that Trump vowed to oppose, hell-bent on repeating virtually every foreign policy mistake the U.S. has made in the last 15 years” — particularly those Trump promised to avoid as president. “John Bolton more often stood with Hillary Clinton and against what Donald Trump has advised.

Bolton recently advocated war with Iran and is a member of the Council on Foreign relations, a foreign policy think tank. Dick Cheney is a member of the council and Hillary Clinton has lauded it for its leadership, which is guided by a litany of corporations, including Lockheed Martin, Goldman Sachs, JP Morgan Chase & Co., and Exxon Mobil Corporation.

Case one: Trump still sells the image of a supposedly strong president who resists the establishment while, in reality, he takes orders from the US deep state, like any other US president before him. He can't do anything about it.

Case two: Trump is as hawkish as Bush and Hillary and cooperated with the establishment from the beginning in order to trick the tired-from-wars American public and carry on with the neocon plan as scheduled.

In any case, we are doomed ...

Google and corporate news giants forge new alliance to defeat independent journalism

Search engine and advertising monolith Google continued to press its offensive against alternative media this week with an announcement unveiling a new $300 million project called the Google News Initiative.

The initiative encompasses a range of new projects announced by the tech giant, which has long been accused of enjoying a monopoly position and of siphoning off digital advertising revenue from traditional news publishers.

Google sees it differently, however, and asserted in a press statement announcing the initiative that it “paid $12.6 billion to partners” while driving “10 billion clicks a month to publishers’ websites for free.” The company is now promising to continue working “with publishers to elevate accurate, quality content and stem the flow of misinformation and disinformation.”

The move will likely drive the stake further into the heart of independent media while merging Silicon Valley with mainstream publishers traded on Wall Street and aligned with the agendas of beltway politicians in Washington.

Full report:

23 March, 2018

Robots aren’t coming for our jobs – capitalists are

by Grace Blakeley

Globalisation and automation: these are the trends reshaping our world, or so we are told. According to the consultancy McKinsey, 80% of jobs could technically be automated by 2050. Globalisation will bring the Global South closer to the Global North. Together, they will create a world in which an ever greater number of human beings compete for a shrinking number of jobs.

But there’s a fatal flaw in this narrative: it doesn’t make any sense.

Globalisation’ can’t do anything – it is not an actor; it does not have agency. The same goes for ‘automation’ – whilst robots may one day become autonomous beings, as things stand they still have to be programmed by people. Hence the absurdity of claiming that ‘the robots are taking our jobs’. Robots don’t have the capacity to ‘take’ anything.

Capitalists, on the other hand, most certainly do.

Globalisation and automation are both examples of what linguists call ‘nominalisations’: nouns created from adjectives or verbs. For example, interference is a nominalisation of ‘interfere’. Whilst the verb ‘to interfere’ would have to be used with a subject (I interfere, you interfere, etc), the nominalisation does not. One can completely strip out the actor behind the change and rely instead on an abstract noun to do all the work.

This method of political discourse is powerful and highly ideological. Talking about ‘globalisation’ allows us to construct the idea of ‘globalisation’ as an inevitable, impersonal trend, driven by the agentless forces of history. The nominalisation completely obscures the fact that ‘to globalise’ is a verb – the same goes for ‘to automate’. ‘Automation’ doesn’t just happen – tasks are automated by people.

In fact, ‘nominalisation’ is itself a nominalisation – someone has to be doing the nominalising. Those who popularised the depoliticising of terms like ‘globalisation’ and ‘automation’ benefit from the processes they claim to describe but in fact obscure. And it is not hard to see how.

Popular use and acceptance of these terms represents a significant victory for the agents behind these changes. People talk easily of globalisation and automation, viewing them as abstract ‘facts of life’ to which we will all have to adapt, naturalising what are in fact contingent phenomena. This has served to obscure the role of those doing the globalising and the automating.

When it comes to globalisation, the wealthy have benefited massively from the dramatic increase in capital mobility since the 1980s. They are increasingly able to invest their money anywhere in the world, paying as much or as little tax as they would like to along the way. They would argue that this was an inevitable result of technological change, but legal, social and organisational changes were required too – from the removal of capital controls, to the massive deregulation of finance, to the creation of international financial institutions like the IMF and World Bank.

By presenting these changes as natural and inevitable, elites have been able to claim they are also irreversible. Fashionable nominalisations like ‘globalisation’ have allowed elites to argue that high tax rates don’t work in a world where capital is free to move wherever it likes. You can’t tax the wealthy, so the argument goes, because if you try they’ll just leave. Don’t like it? Take it up with globalisation.

The same kind of analysis can be applied to the idea of automation. We are increasingly being flooded with doomsday scenarios about mass technological unemployment resulting from developments in machine learning and artificial intelligence. Rather than challenging these narratives, many on the left have succumbed to these apparently inevitable changes and developed policies that will ease the pain – from universal basic income to the three-day week.

But such a narrative totally fails to grasp how these changes are being driven, and in whose interests. Much of the technology behind automation has been developed either by huge transnational monopolies or highly militarised neoliberal states. More importantly, the way in which these technological changes work their way into the production process is determined almost entirely by giant corporations and their state sponsors.

These actors have a direct interest in driving labour out of the production process entirely. This transformation would not only allow capitalists to dramatically increase their profits, but would also finally crush labour’s capacity to resist (whilst of course creating new contradictions to which this new mode of capitalism would have to adapt). Full automation under capitalism would represent the completion of a 40-year project to seize an ever greater share of national income for capital, at the expense of labour.

The robots’ aren’t coming for our jobs – but the capitalists who own the robots certainly are. And this is ultimately what the politics of automation comes down to – the ownership of capital. Unless ownership of that capital is dramatically broadened, the coming decades will witness ordinary people further stripped of power and control over their lives, with increasing numbers rendered surplus to an economy in which they have no role nor stake.

Resisting capitalist automation should be part of any socialist agenda, as the much-maligned Luddites were well aware. The movement towards a socialist mode of production may then allow us to achieve what might be termed ‘alter-automation’ – à la the ‘alter-globalisation’ movement – based on full automation, a universal basic income, and the full socialisation of wealth.

We on the left must stop presenting ‘automation’ and ‘globalisation’ as interesting, slightly scary, but ultimately inevitable changes to which we must adapt. These terms should be confronted for what they are: active processes to shift wealth and power from the overwhelming majority to a tiny elite. Without that recognition, we will struggle to wrest back control over our economic and political systems and rescue potentially liberating technological advances from the dystopian control of the powerful.

Source, links:


The dominant elite ready to break the "social contract"

It's a fact: Robots replace humans nearly in every professional field!

Humans replaced by super-intelligent machines: Extinction or Evolution?

Give jobs to all robots!

Το πραγματικό Matrix της εποχής μας

Στο πολύ ενδιαφέρον του άρθρο Colonizing the Western Mind, ο Jason Hirthler αναφέρεται στον Ιταλό φιλόσοφο Αντόνιο Γκράμσι ο οποίος εισήγαγε την έννοια της πολιτισμικής ηγεμονίας. Ο Γκράμσι πρότεινε ότι οι κυρίαρχες ιδεολογίες της άρχουσας τάξης έχουν διεισδύσει σε τέτοιο βαθμό στη λαϊκή συνείδηση, που οι εργατικές τάξεις συχνά υποστηρίζουν ηγέτες και ιδέες που είναι αντίθετες με τα ίδια τους τα συμφέροντα.

Η πρόταση του Γκράμσι απεικονίζεται στη γνωστή σκηνή της δημοφιλούς ταινίας επιστημονικής φαντασίας The Matrix, στην οποία ο Μορφέας εξηγεί στον Νίο, τι είναι το Matrix:

           Το Matrix είναι ένα σύστημα Νίο. Αυτό το σύστημα είναι ο εχθρός μας. Αλλά όταν είσαι μέσα τι βλέπεις γύρω σου; Επιχειρηματίες, δασκάλους, δικηγόρους, μαραγκούς. Τα μυαλά των ανθρώπων που προσπαθούμε να σώσουμε. Αλλά μέχρι να το κάνουμε, αυτοί οι άνθρωποι είναι μέρος του συστήματος και αυτό τους κάνει εχθρούς μας. Πρέπει να καταλάβεις ότι οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους δεν είναι έτοιμοι να αποσυνδεθούν. Και πολλοί από αυτούς είναι τόσο εθισμένοι, τόσο απελπισμένα εξαρτημένοι από αυτό το σύστημα, που θα πολεμήσουν για να το προστατέψουν.

Στην Υγιή Κοινωνία ο Erich Fromm περιγράφει κάτι παρόμοιο:

           Τι είδους ανθρώπους χρειάζεται η κοινωνία; Ποιος είναι ο "κοινωνικός χαρακτήρας" που ταιριάζει στον καπιταλισμό του 20ου αιώνα; Χρειάζεται ανθρώπους που συνεργάζονται ομαλά σε μεγάλες ομάδες, που θέλουν να καταναλώνουν όλο και περισσότερο και που έχουν τυποποιημένα γούστα τα οποία μπορούν εύκολα να επηρεαστούν και να προβλεφθούν. Χρειάζεται ανθρώπους που νοιώθουν ελεύθεροι και ανεξάρτητοι, που δεν υπόκεινται σε καμιά εξουσία, αρχή ή συνείδηση, αλλά ταυτόχρονα είναι πρόθυμοι να δέχονται διαταγές, να κάνουν ότι τους ζητούν, να ενσωματώνονται μέσα στην κοινωνική μηχανή χωρίς προστριβές.

Με άλλα λόγια, σχεδόν σε κάθε ιστορική περίοδο, οι κοινωνικοί, πολιτικοί και οικονομικοί παράμετροι μιας κοινωνίας, αυτό που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε ως Matrix, καθορίζονται από τις κυρίαρχες τάξεις προκειμένου να εξασφαλίσουν την κυριαρχία τους μέσω της συναίνεσης της πλειοψηφίας. Αυτό το Matrix είναι στην ουσία ένας πολιτισμικός ολοκληρωτισμός μέσω του οποίου το άτομο εκπαιδεύεται να υπηρετεί το κυρίαρχο σύστημα από την ημέρα που γεννιέται.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων περίπου τεσσάρων δεκαετιών, η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία έχει διεισδύσει στα μυαλά ολόκληρων γενεών, διαμορφώνοντάς τα πολιτισμικά τους χαρακτηριστικά. Ουσιαστικά, ένα σημαντικό κομμάτι της Generation X γενιάς καθώς και ολόκληρη η Generation Y (Millennials) γενιά, έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει μέσα σε αυτόν τον πολιτισμικό ολοκληρωτισμό του νεοφιλελευθερισμού, βασικά χαρακτηριστικά του οποίου αποτελούν ο ριζοσπαστικός ατομικισμός, ο οικονομικός κυνισμός και ο αδιάκοπος καταναλωτισμός. Αυτός ο πολιτισμικός ολοκληρωτισμός είναι ουσιαστικά το Matrix της εποχής μας.

Ο Hirthler καταλήγει:

           Σήμερα, αυτή η πολιτισμική ηγεμονία είναι ο νεοφιλελευθερισμός. Λίγοι μπορούν να ξεφύγουν από τον έλεγχο του για αρκετό καιρό προκειμένου να δουν τον κόσμο μέσα από μια πλεονεκτική, αποστασιοποιημένη θέση. Πολύ σπάνια θα συναντήσετε επιχειρήματα σαν και αυτό σε κάποιο φύλλο των Times ή σε άλλα γνωστά φύλλα. Δεν ταιριάζουν με το κυρίαρχο δόγμα, την Weltanschauung (κοσμοθέαση) που κρατάει το μυαλό του κοινού σε καταστολή.

Facebook... Delete?

της Αγγελικής Δημοπούλου

Το Facebook βρίσκεται αντιμέτωπο με τη μεγαλύτερη κρίση στη σύντομη αλλά εντυπωσιακή ιστορία του. Το σκάνδαλο είναι αναμφισβήτητο. Μια ιδιωτική εταιρεία (Cambridge Analytica) που δούλευε για τον Ντόναλντ Τραμπ συγκέντρωσε τα προφίλ και τα στοιχεία τουλάχιστον 50 εκατομμυρίων χρηστών του κοινωνικού μέσου, τα οποία στη συνέχεια χρησιμοποίησε για να τους κατευθύνει πολιτικά μέσω της πλατφόρμας. Το χειρότερο είναι πως το Facebook δεν φαίνεται ικανό να δώσει καμία απάντηση για το θέμα. Και ουδείς γνωρίζει αν το δημοφιλέστερο μέσο κοινωνικής δικτύωσης θα μπορέσει να επιβιώσει από αυτή την κρίση.

Οι ομοσπονδιακές ρυθμιστικές αρχές και οι εισαγγελείς στις ΗΠΑ ξεκινούν έρευνες εναντίον του Facebook. Οι πολιτικοί τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στην Ευρώπη ζητούν από τον Μαρκ Ζάκεμπεργκ να καταθέσει σε ειδικές επιτροπές. Θα κληθεί να απαντήσει σε ερωτήσεις και στο ευρωκοινοβούλιο. Οι επενδυτές τραβούν τα λεφτά τους από το Facebook, η αξία του δικτύου έχει μειωθεί κατά περίπου 50 δισεκατομμύρια δολάρια τις δυο τελευταίες ημέρες. Όλοι εστιάζουν στο ίδιο πράγμα: Χειρίστηκε με λάθος τρόπο τα δεδομένα των χρηστών του το Facebook;

Χάθηκαν πάνω από 40 δις δολάρια σε λίγες ώρες

Ο πανικός που έχει δημιουργηθεί από την εμπλοκή του Facebook στο μεγαλύτερο σκάνδαλο προσωπικών δεδομένων που έχει υπάρξει ποτέ είναι διάχυτος και μπορεί να γίνει εύκολα κατανοητός από τον τρόπο που κινήθηκε η οικονομία της εταιρείας. Με το που έγινε γνωστή η υπόθεση και μέσα σε λίγες ώρες το Facebook έχασε περίπου 40 δισεκατομμύρια δολάρια. Ενώ οι μετοχές της εταιρείας κατέρρεαν, το ίδιο συνέβαινε και την προσωπική περιουσία του Μαρκ Ζάκεμπεργκ που έχασε περίπου 4 δισεκατομμύρια δολάρια. Στην ουσία αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι επενδυτές ανησυχούν πως το Facebook μετά το σκάνδαλο θα υποχρεωθεί να συνεχίσει τη λειτουργία του μέσα σε ένα ρυθμιστικό πλαίσιο. Ένα πλαίσιο κανόνων που θα επηρεάσει την αγορά.

Η εταιρεία βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλές επίσημες έρευνες και αυξανόμενες εκκλήσεις για την επιβολή κανόνων λειτουργίας από τις κρατικές αρχές. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο είναι αξιοπρόσεκτη η απουσία των στελεχών της εταιρίας από το δημόσιο χώρο. Ο ιδρυτής του Facebook Μαρκ Ζάκεμπεργκ και η αναπληρώτριά του, η διευθύνουσα σύμβουλος Σέριλ Σάντμπεργκ για μέρες ολόκληρες δεν έκαναν καμία δημόσια τοποθέτηση για το θέμα. Επίσης κανείς από τους δυο δεν εμφανίστηκε στην προγραμματισμένη συνάντηση της Τρίτης με τους εργαζόμενους στην έδρα της εταιρείας στην Καλιφόρνια.

Χωρίς απαντήσεις…

Το Facebook ειδοποιήθηκε περίπου πριν από 10 ημέρες ότι σημαντικά ρεπορτάζ που αφορούσαν την εταιρεία Cambridge Analytica θα δημοσιεύονταν στον Guardian, τους New York Times και την βρετανική τηλεόραση. Η Cambridge Analytica συνεργαζόμενη με την εταιρεία GSR και τον ψυχολόγο Αλεξάντρ Κόγκαν, χρησιμοποίησαν μια εφαρμογή, για την ακρίβεια ένα κουίζ προσωπικότητας, μέσω της οποίας συγκέντρωσαν τα στοιχεία 50 εκατομμυρίων χρηστών του Facebook, χωρίς εκείνοι να το γνωρίζουν.

Στη συνέχεια με τη βοήθεια ενός αλγόριθμου δημιούργησε τα ψυχολογικά και πολιτικά προφίλ των Αμερικανών ψηφοφόρων και άρχισε να τους βομβαρδίζει με συγκριμένα μηνύματα στο πλαίσιο της καμπάνιας υπέρ του Τραμπ. Πρόκειται για την πρακτική της μικρο - στόχευσης με σκοπό τον επηρεασμό της πολιτικής άποψης του χρήστη. Για όλα τα παραπάνω οι απαντήσεις του Facebook ήταν τυπικές. Η πλατφόρμα μεταξύ άλλων υποστήριξε ότι δεν υπήρξε υπόθεση παραβίασης δεδομένων και ότι η εταιρεία δεν έκανε τίποτα παράνομο.

Όμως, σύμφωνα με τον wistleblower της υπόθεσης, Κρίστοφερ Γούιλι, ο οποίος ήταν το μυαλό πίσω από την Cambridge Analytica, το Facebook γνώριζε τι συνέβαινε καθώς η εφαρμογή της εταιρείας τραβούσε τεράστιο όγκο δεδομένων. Στην πραγματικότητα το Facebook αντέδρασε δυο χρόνια μετά την παραβίαση ζητώντας από την Cambridge Analytica τη διαγραφή των δεδομένων. Μετά τη γνωστοποίηση του σκανδάλου κι αφού πέρασαν αρκετές ημέρες το Facebook με μια ανακοίνωση δήλωσε «σοκαρισμένο που εξαπατήθηκε» και υποστήριξε ότι «κατανοεί τη σοβαρότητα του προβλήματος».

τα ερωτήματα

Τα ερωτήματα όμως είναι πολλά και σημαντικά. «Γιατί το Facebook δεν έκανε τίποτα όταν ανακαλύφθηκε η διαρροή των δεδομένων; Ποιος ευθύνεται για την διαρροή; Γιατί το Facebook δέχεται πολιτικές διαφημίσεις; Μήπως πρέπει όσοι ενδιαφέρονται για την κοινωνία των πολιτών να διαγραφούν από το Facebook;».

Η απάντηση του Facebook ανύπαρκτη. Ο εκτελεστικός διευθυντής Άντριου Μπόσγουορθ απάντησε μερικές ερωτήσεις στο twitter και στη σελίδα του στο Facebook. Το ίδιο έκανε και ο Άλεξ Στάμος, ο επικεφαλής της υπηρεσίας ασφαλείας του Facebook. Λίγη ώρα όμως αφού ανάρτησε κάποιες σκέψεις του στο twitter, τις διέγραψε. Κατόπιν οι New York Times έγραψαν ότι απομακρύνεται από την εταιρεία μετά από διαφωνίες που προέκυψαν για το πως θα χειριστεί το Facebook την κρίση επικοινωνιακά. Πάντως τα περιθώρια στενεύουν.

Εργαλείο μαζικής επιτήρησης;

Κι αυτό συμβαίνει επειδή το θέμα έχει τελικά τεράστιες κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις. Το Facebook έγινε μια από τις μεγαλύτερες και πιο κερδοφόρες εταιρείες στον κόσμο όντας, σύμφωνα με τους επικριτές του, στην ουσία ένα εργαλείο μαζικής επιτήρησης. Το επιχειρηματικό του μοντέλο στηρίζεται στα προσωπικά δεδομένα των χρηστών. Το Facebook χρησιμοποιεί αυτά τα δεδομένα για να πουλήσει στους διαφημιζόμενους το ενδιαφέρον των χρηστών. Και οι διαφημιζόμενοι με βάση τα δεδομένα στέλνουν στοχευμένα μηνύματα στους χρήστες για να επηρεάσουν τη συμπεριφορά τους και να τους πουλήσουν τα προϊόντα τους.

Τώρα πια το Facebook πέρασε από την πώληση των απλών προϊόντων στην πώληση πολιτικής. Οι πολιτικοί, όπως και οι διαφημιζόμενοι στοχεύουν με έξυπνα μηνύματα τους χρήστες με στόχο να επηρεάσουν τη συμπεριφορά τους και τελικά την ψήφο τους. Επίσης χρησιμοποιούν την πλατφόρμα για να πολώσουν μια κατάσταση ή να προπαγανδίσουν μια πολιτική ή να διαστρεβλώσουν μια αλήθεια. Όλα αυτά μέσω μιας εταιρείας, της οποίας τα στελέχη δηλώνουν - από την ίδρυσή της ακόμη - ότι βρίσκονται σε μια αποστολή για να κάνουν τον κόσμο πιο ανοιχτό και πιο ενωμένο.

Παγκόσμια εταιρεία κι όχι παγκόσμια κοινότητα

Η πλατφόρμα πλέον ελέγχεται για το αν κατάφερε ή όχι να προστατέψει τα δεδομένα των χρηστών της. Στην πραγματικότητα αυτό που θίγεται εδώ είναι ο ρόλος του Facebook στην κοινωνία των πολιτών. Ο Ζάκεμπεργκ και οι υπόλοιποι ιθύνοντες του Facebook δημιούργησαν το σύστημα που επέτρεψε τη διαρροή προσωπικών δεδομένων, το σύστημα που επέτρεψε την σκοτεινή πολιτική διαφήμιση και το πιο σημαντικό από όλα, δημιούργησαν το σύστημα με τις τεράστιες αποθήκες δεδομένων και τα εργαλεία χρήσης τους για την επιρροή δισεκατομμυρίων ανθρώπων.

Στην ουσία ο Ζάκεμπεργκ δημιούργησε μια υπηρεσία και μια εταιρική δομή μέσω της οποίας συγκέντρωσε όλη την εξουσία στον εαυτό του. Και ποτέ δεν κατάφερε να ταυτίσει το εξιδανικευμένο όραμα που προωθούσε το Facebook με την επιχείρηση που έκτισε πάνω του. Η αφέλεια που ο Ζάκεμπεργκ δείχνει δημοσίως για τις επιπτώσεις του Facebook πλέον κινείται από το γελοίο, στο επικίνδυνο. Ίσως ήρθε η ώρα - όπως γράφει το BBC σε μια ανάλυσή του - να παραδεχτεί δημόσια ο Ζάκεμπεργκ ότι το Facebook είναι παγκόσμια εταιρεία κι όχι παγκόσμια κοινότητα.

Ίσως αυτή η σκέψη να πέρασε από το μυαλό όσον δημιούργησαν και ακολούθησαν το trend #deleteFacebook στο Twitter. Μεταξύ των υποστηρικτών της καμπάνιας και ο εις εκ των ιδρυτών του WhatsApp, Μπράιαν Άκτον. Ο άνθρωπος που το 2014 πούλησε την διάσημη εφαρμογή του για 19 εκατομμύρια δολάρια στο Facebook. Ο Άκτον είναί μόνο ένας ανάμεσα σε αρκετούς ανθρώπους που σχετίζονταν στο παρελθόν με το Facebook και πλέον παίρνουν θέση εναντίον του.